Milleti yönetenler, milletin iradesine rağmen tek taraflı kararlar alıp uygulayamaz. Bugün dürüst konuşup yarın farklı davranamazlar. Geçmişte defalarca yaşanan güven kırıcı tutumların tekrar etmemesi gerekir.

MHP’nin yaklaşımını zaman gösterecek. Devlet Bahçeli’nin sözlerinin bir devlet politikası olduğu belirtiliyor fakat somut bir değişim görülmüyor. Bir yanda anlaşma olmadığını söylerken diğer yanda mevcut Kürt hareketinin tüm unsurlarıyla kendini tasfiye etmesini istemek çelişkidir. Bu yaklaşım ne gerçekçi ne de çözüm odaklıdır. Numan Kurtulmuş ve diğer yetkililerin açıklamalarında Kürtlerin haklarından söz edilmiyor; yalnızca devletin şehitleri ve gazileri gündeme getiriliyor. Oysa Kürt tarafının da şehitleri, gazileri, mağdurları vardır.

MHP’nin dili tarih boyunca sert, baskıcı ve dayatmacı bir çizgide olmuştur. Bugün hâlâ netlik yok, samimiyet sorgulanıyor. Oç Kürt hareketinin kendisini tasfiye etmesini istemek rahatsız edici ve gerçekçi olmayan bir taleptir. Barışın yolu, karşılıklı güven ve hakların tanınmasıdır. Kürt milleti barışa susamıştır fakat kendi haklarından vazgeçemez.

Bugün MHP çizgisinin devlet politikasına dönüşüp dönüşmeyeceği belirsizdir. MHP geçmişte “Kürtleri tanımıyoruz” derken bugün söylemler değişmiştir. Bu dönüşüm samimi mi değil mi, zaman gösterecek. Erdoğan’ın zaman zaman olumlu ifadeler kullanması güven oluşturmuyor çünkü geçmişte yapılan referandumdan sonra verilen sözler tutulmadı.

İmralı’da Sayın Öcalan yapıcı bir tavır sergiledi; ancak bu tek başına yeterli değildir. Madem yapıcı deniyor, o halde neden hâlâ cezaevinde tutuluyor? Bahçeli’nin geçmişte yaptığı “gelin partinin başına geçin” çağrısı da uygulanmadı, tutarlılık görülmedi.