Kurdçe'nin yasaklanması ve Kurdçe'nin eğitim dili olarak kabul edilmemesi, Kurd kimliğine yönelik uzun yıllardır sürdürülen inkâr ve asimilasyon politikalarının en açık göstergelerinden biridir. Bir halkın dilini kamusal yaşamdan ve eğitimden dışlamak, o halkın kültürel varlığını zayıflatmaya yönelik uygulamaların parçası olarak değerlendirilmektedir.

Peki, bu tablo karşısında sessiz mi kalacağız? Kimliğimizden, dilimizden ve kültürümüzden vazgeçmemiz mi beklenecek? Elbette hayır. Bu mesele yalnızca belirli bir siyasi çevrenin değil; kendisini Kürt olarak gören her bireyin ortak meselesidir. Bu bilinçle hareket etmek ve ortak sorumluluğumuzu yerine getirmek zorundayız.

Diğer taraftan bugün Kurdistan topraklarının farklı bölümleri çeşitli devletlerin egemenliği altında bulunmaktadır. Ancak hiçbir tarihî ve siyasî durum sonsuza kadar değişmez değildir. Halkların özgürlük, kimlik ve kendi geleceklerini belirleme talepleri, tarih boyunca varlığını sürdürmüş ve farklı şekillerde ifade edilmiştir.

Kurd û Kurdistan davası uğruna hayatını kaybeden, bedel ödeyen ve büyük fedakârlıklar gösteren insanların hatırası, bu mücadelenin hafızasında yaşamaya devam etmektedir. Bu nedenle birçok kişi, bu mücadelenin sona ermeyeceğine ve halkın hak arayışının devam edeceğine inanmaktadır.

Bizim hedefimiz; milletimizin birliğini güçlendirmek, dilimizi, kültürümüzü ve tarihî mirasımızı korumak, hukuka, adalete ve halkımızın ortak iradesine dayalı güçlü kurumsal yapılar oluşturmaktır. Bu doğrultuda, Kurdistan Birleşik Devletleri adını verdiğimiz siyasi yapılanmanın kurulduğunu ve bu hedef doğrultusunda çalışmalar yürütüldüğünü ifade ediyoruz. Amacımız, milletimizin ortak geleceğine hizmet edecek kurumları güçlendirmek ve halkımızın birlik iradesini kalıcı hâle getirmektir.

İnanıyorum ki birlik, dayanışma, hukuk ve kararlılıkla hareket eden bir millet, geleceğini kendi iradesiyle inşa etme gücüne sahiptir.


Hüseyin Baybaşin